благодушен
[bɫɐɡoˈduʃɛn]
благодушен значение:
Какво е благодушен? Който е с добър, мек и кротък характер; добродушен, незлоблив.
1. (характер) Който е с добър, мек и кротък характер; добродушен, незлоблив.
2. (преносно) Който изразява спокойствие и добронамереност.
- Ударение
- благоду̀шен
- Част на речта
- прилагателно име
- Сричкоделение
- бла-го-ду-шен
- Род
- мъжки
- Мн. число
- благодушни
Примери за използване на благодушен
(характер)
- Старецът беше благодушен човек и всички в селото го обичаха.
- Той се усмихна с благодушно изражение.
(преносно)
- В очите му се чете благодушно спокойствие.
Синоними на благодушен
Как се пише благодушен
Грешни изписвания: блъгодушен, благудушен, благодошен
Пише се слято като една дума. Съгласната 'ш' е част от корена 'душ' (душа).
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:блага + душа
Сложна дума, съставена от основите на прилагателното 'благ' (добър, мек) и съществителното 'душа'.
Употреба
Чести словосъчетания:
- благодушен човек
- благодушна усмивка
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
