наложително
[nɐloˈʒitɛlno]
наложително значение:
Какво е наложително? По начин, който не търпи отлагане; задължително, необходимо.
1. (общо) По начин, който не търпи отлагане; задължително, необходимо.
- Ударение
- наложѝтелно
- Част на речта
- наречие, предикативна слово
- Сричкоделение
- на-ло-жи-тел-но
Примери за използване на наложително
(общо)
- Наложително е да вземем мерки веднага.
- Трябва наложително да се срещнем.
Синоними на наложително
Антоними на наложително
Как се пише наложително
Грешни изписвания: наложателно, нъложително, налужително, наложйтелно, наложителну
Коренът е лож (от полагам/ложа). Наставката е -ител- (както при строителен, учител).
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:налагам
Производно от глагола 'налагам' (заставям, изисквам) + суфикс за прилагателно '-телен', преминало в наречие/безлично предикативно слово.
Употреба
Чести словосъчетания:
- наложително е
- крайно наложително
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
