неопровергаем
[nɛoprovɛrgˈaɛm]
неопровергаем значение:
Какво е неопровергаем? Който не може да бъде отречен или доказан като неверен поради своята очевидност или сила на доказателствата; безспорен.
1. (логика/право) Който не може да бъде отречен или доказан като неверен поради своята очевидност или сила на доказателствата; безспорен.
- Ударение
- неопроверга̀ем
- Част на речта
- прилагателно име
- Сричкоделение
- не-о-про-вер-га-ем
- Род
- мъжки
- Мн. число
- неопровергаеми
Примери за използване на неопровергаем
(логика/право)
- Прокурорът представи неопровергаеми доказателства за вината на подсъдимия.
- Това е неопровергаем факт, който никой не смее да оспори.
Синоними на неопровергаем
Антоними на неопровергаем
Как се пише неопровергаем
Грешни изписвания: не опровергаем, неупровергаем, неопрувергаем, неопровергъем
Пише се слято. Втората гласна е о (от представката о- в опровергавам), а не у.
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:опровергавам
Образувана от отрицателната частица 'не-' и сегашно деятелно причастие/отглаголно прилагателно от 'опровергавам'.
Употреба
Чести словосъчетания:
- неопровергаемо доказателство
- неопровергаем факт
- неопровергаема истина
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
