угодница
[uˈɡɔdnit͡sɐ]
угодница значение:
Какво е угодница? Жена, която се стреми прекомерно да се хареса на другите, като изпълнява всичките им желания, често с цел лична изгода или от сервилност.
1. (пряко) Жена, която се стреми прекомерно да се хареса на другите, като изпълнява всичките им желания, често с цел лична изгода или от сервилност.
- Ударение
- уго̀дница
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- у-год-ни-ца
- Род
- женски
- Мн. число
- угодници
Примери за използване на угодница
(пряко)
- Тя се държеше като угодница пред началника, съгласявайки се с всяка негова дума.
- Не бъди такава угодница, имай собствено мнение.
Синоними на угодница
Антоними на угодница
Как се пише угодница
Грешни изписвания: оготница, огодница, угудница, угоднйца
Думата се пише с 'д' (проверка: угоден) и с начално 'у' (представка).
Етимология
Произход:Старобългарски
Оригинална дума:годьнъ
Производна дума от прилагателното 'угоден' (приятен, желан), което идва от корена 'год-' (подходящ, добър) + наставка за деятел от женски род '-ица'.
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
