господарче
[ɡos.poˈdar.t͡ʃɛ]
господарче значение:
Какво е господарче? Синът на господаря; млад наследник на имот или титла.
1. (историческо/социално) Синът на господаря; млад наследник на имот или титла.
2. (преносно) Дете, което се държи властно, капризно и обича да заповядва.
- Ударение
- господа̀рче
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- гос-по-дар-че
- Род
- среден
- Мн. число
- господарчета
Примери за използване на господарче
(историческо/социално)
- Слугите се кланяха на младото господарче, когато минаваше през двора.
(преносно)
- Държи се като малко господарче с родителите си.
Синоними на господарче
Как се пише господарче
Грешни изписвания: господерче, гусподарче, госпударче, господърче
Думата се образува от основата господар и наставката -че.
Етимология
Произход:Старобългарски
Оригинална дума:господарь
Умалителна форма на 'господар'. Думата има старобългарски корени, свързани с власт и притежание.
Употреба
Чести словосъчетания:
- разглезено господарче
- младото господарче
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
