кобилка
[koˈbilkɐ]
кобилка значение:
Какво е кобилка? Млада или дребна кобила.
1. (животновъдство) Млада или дребна кобила.
2. (етнография/бит) Дървен прът, огънат дъгообразно, специално издялан за носене на менци с вода или други тежести на рамо.
3. (музика) Вертикална пластина при струнните инструменти (цигулка, китара и др.), която повдига струните над резонаторната кутия.
4. (техника) Детайл в механизми (напр. в двигатели с вътрешно горене), който предава движението чрез люлеене около ос (рокер).
5. (зоология) Народно название за вид насекомо от разред Правокрили (скакалец или богомолка).
- Ударение
- кобѝлка
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- ко-бил-ка
- Род
- женски
- Мн. число
- кобилки
Примери за използване на кобилка
(животновъдство)
- В конюшнята имаше една пъргава кобилка.
(етнография/бит)
- Момата носеше вода с шарена кобилка.
- Рамото я болеше от тежката кобилка.
(музика)
- Лютиерът смени кобилката на цигулката, за да подобри звука.
(техника)
- Счупената кобилка на клапана блокира двигателя.
(зоология)
- По поляната скачаха зелени полски кобилки.
Как се пише кобилка
Грешни изписвания: кубилка, кобйлка
Основната гласна в корена е о (от кобила). Не се пише с 'у'.
Етимология
Произход:Славянски
Оригинална дума:кобила
Умалителна форма на 'кобила'. Значенията, свързани с инструменти и уреди, са възникнали по метафоричен път (формата наподобява животното).
Употреба
Чести словосъчетания:
- полска кобилка
- шарена кобилка
Фразеологизми:
- през куп за грош
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
