комбинаторика
[kombinɐˈtɔrikɐ]
комбинаторика значение:
Какво е комбинаторика? Раздел от математиката, който изучава методите за преброяване, съчетаване и подреждане на елементи от крайни множества според определени правила.
1. (математика) Раздел от математиката, който изучава методите за преброяване, съчетаване и подреждане на елементи от крайни множества според определени правила.
- Ударение
- комбинато̀рика
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- ком-би-на-то-ри-ка
- Род
- женски
- Мн. число
- няма
Примери за използване на комбинаторика
(математика)
- Задачите по комбинаторика често включват пермутации и вариации.
- Комбинаториката има важно приложение в теорията на вероятностите.
Как се пише комбинаторика
Грешни изписвания: комбиниторика, кумбинаторика, комбйнаторика, комбинъторика, комбинатурика, комбинаторйка
Думата съдържа корена 'комбин-' и наставката '-аторика'. Пише се с 'о' във втората сричка.
Етимология
Произход:Латински
Оригинална дума:combinare
От къснолатински 'combinatorius' (съчетаващ), през немски или руски. Основата е 'combinare' (съединявам, съчетавам).
Употреба
Чести словосъчетания:
- елементи от комбинаториката
- задачи по комбинаторика
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
