местонахождение
[mɛstonɐxoʒˈdɛniɛ]
местонахождение значение:
Какво е местонахождение? Мястото, където се намира даден обект, лице или институция; географско разположение.
1. (пряко) Мястото, където се намира даден обект, лице или институция; географско разположение.
- Ударение
- местонахождѐние
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- мес-то-на-хож-де-ни-е
- Род
- среден
- Мн. число
- местонахождения
Примери за използване на местонахождение
(пряко)
- Полицията установи точното местонахождение на издирвания автомобил.
- Местонахождението на древния град остава загадка за археолозите.
Синоними на местонахождение
Как се пише местонахождение
Грешни изписвания: местонахождиние, мястонахождение, местунахождение, местонъхождение, местонахуждение, местонахожденйе
Думата е сложна и се пише слято. Съединителната гласна е -о- (мест-о-нахождение), а не 'я', въпреки корена 'място'.
Етимология
Произход:Старобългарски
Оригинална дума:мѣсто + нахождати
Сложна съставна дума, образувана от съединяването на корена 'място' и отглаголното съществително 'нахождение' (от 'намирам', 'нахождам'). Калкира руски или западноевропейски термини за локация.
Употреба
Чести словосъчетания:
- неизвестно местонахождение
- текущо местонахождение
- установяване на местонахождение
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
