непоквареност
[nɛpokˈvarɛnost]
непоквареност значение:
Какво е непоквареност? Качество на човек или душа, които са запазили своята нравствена чистота; липса на морално разложение или пороци.
1. (етика) Качество на човек или душа, които са запазили своята нравствена чистота; липса на морално разложение или пороци.
- Ударение
- непоква̀реност
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- не-по-ква-ре-ност
- Род
- женски
- Мн. число
- непокварености
Примери за използване на непоквареност
(етика)
- Детската непоквареност винаги трогваше стария учител.
- Тя излъчваше непоквареност и наивност.
Синоними на непоквареност
Антоними на непоквареност
Как се пише непоквареност
Думата се пише слято, тъй като е съществително име, образувано с отрицателната частица не-, която става представка.
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:квар
Съставена дума с отрицателна частица 'не-', префикс 'по-', корен 'квар' (стара славянска основа, означаваща вреда, развала) и наставка '-еност'. Свързана е с глагола 'покварявам'.
Употреба
Чести словосъчетания:
- душевна непоквареност
- детска непоквареност
