поен
[ˈpɔɛn]
поен значение:
Какво е поен? Който се отнася до птици, способни да издават мелодични звуци (песен).
1. (зоология) Който се отнася до птици, способни да издават мелодични звуци (песен).
2. (музика) Свързан с пеене, предназначен за пеене или хорова дейност.
- Ударение
- по'ен
- Част на речта
- прилагателно име
- Сричкоделение
- по-ен
- Род
- мъжки
- Мн. число
- пойни
Примери за използване на поен
(зоология)
- В гората се чуваха гласовете на различни пойни птици.
- Канарчето е типичен представител на пойните птици.
(музика)
- В читалището се сформира ново пойно дружество.
Как се пише поен
Грешни изписвания: пойн, пуен
В мъжки род единствено число окончанието е -ен (поен), но в мн.ч. се появява 'й' пред 'н' (пойни) поради изпадане на 'е' (подвижно ъ/е).
Етимология
Произход:Старобългарски
Оригинална дума:пѣти
Произлиза от глагола „пея“ (старобълг. пѣти) + наставка -ен.
Употреба
Чести словосъчетания:
- пойна птица
- поен дрозд
- пойно дружество
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
