църковно-народен
[t͡sɐrˈkɔvno nɐˈrɔdɛn]
- Ударение
- църко'вно-наро'ден
- Част на речта
- прилагателно име
- Сричкоделение
- цър-ков-но-на-ро-ден
- Род
- мъжки
- Мн. число
- църковно-народни
Как се пише църковно-народен
Грешни изписвания: църковнонароден, църковно народен, царковно-народен, църкувно-народен, църковну-народен, църковно-нъроден, църковно-наруден
Пише се полуслято (с дефис), тъй като двете основи са в равноправно отношение (както църковен, така и народен).
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:църква + народ
Съставено от основите на 'църква' и 'народ', свързани смислово с историческия контекст на Българското възраждане.
Употреба
Чести словосъчетания:
- църковно-народен събор
- църковно-народен въпрос
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
