Dumite-BG – онлайн речник за българския език

благо

[ˈblaɡo]

благо значение:

Какво е благо? Всичко, което задоволява определена човешка потребност и носи полза; материално или духовно богатство.

1. (икономика/философия) Всичко, което задоволява определена човешка потребност и носи полза; материално или духовно богатство.
2. (диал.) Нещо сладко (храна), сладост.
Ударение
бла'го
Част на речта
съществително име
Сричкоделение
бла-го
Род
среден
Мн. число
блага
Докладвай грешка в описанието

Примери за използване на благо

(икономика/философия)
  • Природните блага трябва да се използват разумно.
  • Най-голямото благо за човека е здравето.
  • Материални блага.
(диал.)
  • Дай на детето малко благо.

Антоними на благо

Как се пише благо

Грешни изписвания: Блъго, Благу

Няма специфични особености. Пише се така, както се изговаря.

Етимология

Произход:Старобългарски
Оригинална дума:благъ
От старобългарското прилагателно 'благъ' (добър, приятен, мил), което има индоевропейски корени, сродни с латинското 'flagro' (горя, светя - в смисъл на 'светъл', 'добър').

Употреба

Чести словосъчетания:
  • обществено благо
  • земни блага
  • материални блага
Фразеологизми:
  • ни за благо, ни за драго

Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.

Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.