покорителен
[pokorˈitɛlɛn]
покорителен значение:
Какво е покорителен? Който въздейства силно, завладява или пленява (обикновено с красота, чар или сила); възхитителен.
1. (преносно) Който въздейства силно, завладява или пленява (обикновено с красота, чар или сила); възхитителен.
- Ударение
- покорѝтелен
- Част на речта
- прилагателно име
- Сричкоделение
- по-ко-ри-те-лен
- Род
- мъжки
- Мн. число
- покорителни
Примери за използване на покорителен
(преносно)
- Тя го погледна с покорителен поглед и той не можа да ѝ откаже.
- Певицата имаше покорителен глас, който изпълваше залата.
Синоними на покорителен
Антоними на покорителен
Как се пише покорителен
Грешни изписвания: покурителен, пукорителен, покорйтелен
Думата се пише с две букви о в корена, проверка може да се направи с думата покòрен.
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:покоря
Производно от глагола 'покоря' (подчиня, завладея) + наставка '-телен'. Коренът е със славянски произход.
Употреба
Чести словосъчетания:
- покорителен чар
- покорителен поглед
- покорителна усмивка
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
