поговорка
[poɡoˈvɔrkɐ]
поговорка значение:
Какво е поговорка? Кратко народно умотворение с поучителен характер, което изразява обобщена житейска мъдрост в преносна, образна форма. За разлика от пословицата, поговорката често е само част от изречение или идиоматичен израз без завършен извод.
1. (Фолклор / Литература) Кратко народно умотворение с поучителен характер, което изразява обобщена житейска мъдрост в преносна, образна форма. За разлика от пословицата, поговорката често е само част от изречение или идиоматичен израз без завършен извод.
- Ударение
- погово'рка
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- по-го-вор-ка
- Род
- женски
- Мн. число
- поговорки
Примери за използване на поговорка
(Фолклор / Литература)
- Знаеше много народни поговорки за времето.
- Както гласи поговорката: 'Капка по капка – вир става'.
Синоними на поговорка
Как се пише поговорка
Грешни изписвания: пуговорка, погуворка, поговурка
Пише се с о в първата сричка (представка по-) и във втората (корен говор).
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:поговарям / говор
Славянски произход. От корена 'говор' (реч, дума) с представка 'по-' и наставка '-ка'. Сродна с руската 'поговорка'.
Употреба
Чести словосъчетания:
- народна поговорка
- стара поговорка
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
