покорност
[poˈkornost]
покорност значение:
Какво е покорност? Качество или поведение на човек, който се подчинява безропотно; липса на съпротива.
1. (пряко) Качество или поведение на човек, който се подчинява безропотно; липса на съпротива.
- Ударение
- поко́рност
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- по-кор-ност
- Род
- женски
- Мн. число
- покорности
Примери за използване на покорност
(пряко)
- В погледа ѝ се четеше безкрайна покорност.
- Робите бяха принудени към пълна покорност пред господарите си.
Синоними на покорност
Антоними на покорност
Как се пише покорност
Грешни изписвания: покорнос, пукорност, покурност, покорнуст
Думата завършва на -ст. При изговор 'т' може да не се чува ясно, но правописно е задължително.
Етимология
Произход:Старобългарски
Оригинална дума:покоръ
От корена 'кор' (карам се, укорявам) с префикс 'по-'. Първоначално значение свързано с приемане на укор, подчинение.
Употреба
Чести словосъчетания:
- сляпа покорност
- пълна покорност
- знак на покорност
Фразеологизми:
- верен до покорност
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
