противополагане
[protivopoˈlaɡɐnɛ]
противополагане значение:
Какво е противополагане? Действието по слагане на едно нещо срещу друго; съпоставяне с цел изтъкване на различие или конфликт.
1. (общо) Действието по слагане на едно нещо срещу друго; съпоставяне с цел изтъкване на различие или конфликт.
2. (логика/философия) Логическа операция, при която едно твърдение се отрича или се поставя като антитеза на друго.
- Ударение
- противопола́гане
- Част на речта
- съществително име
- Сричкоделение
- про-ти-во-по-ла-га-не
- Род
- среден
- Мн. число
- противополагания
Примери за използване на противополагане
(общо)
- Противополагането на двете тези доведе до интересна дискусия.
- Постоянното противополагане на родителите вреди на детето.
(логика/философия)
- Диалектиката разчита на противополагането на теза и антитеза.
Синоними на противополагане
Антоними на противополагане
Как се пише противополагане
Грешни изписвания: противопулагане, прутивополагане, протйвополагане, противуполагане, противополъгане, противополагъне
Пише се слято като съществително, образувано от префигиран глагол.
Етимология
Произход:Български
Оригинална дума:противополагам
Отглаголно съществително от 'противополагам' (против + полагам).
Употреба
Чести словосъчетания:
- остро противополагане
- политическо противополагане
Източниците на речниковите данни и начинът на редакция са описани в Източници и методология.
Автоматично генерираните правописни варианти са помощна информация и могат да съдържат грешки.
