Енциклопедия на българския език

убедителност

[ubɛˈditɛlnost]

убедителност значение:

Какво е убедителност? Качество на нещо (аргумент, реч, доказателство) или някого да бъде убедителен – да предизвиква увереност, да налага мнението си и да не буди съмнение.

1. (общо) Качество на нещо (аргумент, реч, доказателство) или някого да бъде убедителен – да предизвиква увереност, да налага мнението си и да не буди съмнение.
Ударение
убедѝтелност
Част на речта
съществително име
Сричкоделение
у-бе-ди-тел-ност
Род
женски
Мн. число
няма
Докладвай грешка в описанието

Примери за използване на убедителност

(общо)
  • Думите му звучаха с голяма убедителност.
  • За по-голяма убедителност той представи и снимков материал.

Как се пише убедителност

Пише се с у (представка за постигане на резултат) и е в корена (беда/бедя). Завършва на -ост.

Етимология

Произход:Български
Оригинална дума:убедя
Производна дума от прилагателното 'убедителен', което идва от глагола 'убедя' (убеждавам), с наставка '-ост' за качество.

Употреба

Чести словосъчетания:
  • сила на убедителност
  • липса на убедителност